دل کندن از عشق؛ دیگر نمیخواهم تو را:
مغز انسان عاشق هنگام دیدن معشوق همان نواحیای را فعال میکند که با پاداش کوکائین روشن میشود. در جدایی، سطح دوپامین و اکسیتوسین ناگهان افت میکند و قشر کمربندی قدامی که مسئول درد فیزیکی است فعال میشود. به همین دلیل «نمیخواهم تو را» ممکن است بیشتر یک دستور اجرایی از قشر پیشپیشانی باشد تا یک احساس واقعی؛ مغز ماهها در سندرم ترک عاطفی میماند. آیا این تصمیم، عشق را خاموش میکند یا فقط مدار پاداش را از دسترس خارج میکند؟
راهکار:
این جمله مرز بین «عشق» و «وابستگی» را نشان میدهد. در روانشناسی، تصمیم به نخواستن پس از صمیمیت عمیق، اغلب مکانیزم دفاعی «بیارزشسازی» است تا درد از دست دادن قابل تحمل شود؛ پس شاید هنوز تمام نشده، فقط آستانه تحمل تمام شده است.