حسرت ابدی داشتنت بر دلم میماند:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز هنگام حسرت، همان نواحی درد فیزیکی را فعال میکند. یعنی «دلتنگی» واقعاً درد دارد. اما جالبتر این که حسرت معمولاً درباره اتفاقاتی است که *نمیتوانستیم* انجام دهیم، نه چیزهایی که واقعاً از دست دادیم. این یک خطای شناختی به نام «سوگیری پسنگری» است. آیا حسرت شما واقعاً برای خودِ شخص است یا برای احتمالی که هرگز رخ نداد؟
راهکار:
این حس حسرت در روانشناسی «نقصان وابستگی» نام دارد؛ یعنی ذهن به جای مواجهه با فقدان، در خیال «اگر»ها گیر میکند. یک راه خلاقانه: این احساس را بنویس و بعد سه کاری که امروز میتوانی برای خودت انجام دهی لیست کن. از خیال به عمل برگرد.