نیمه عاشق‌ترم را باد برد

نیمه عاشق‌ترم را باد برد؛ شعر غمگین بلوط سوخته:

اثر زیگارنیک می‌گوید مغز هیجانات ناتمام را تا ۹۰٪ بیشتر از تجربه‌های کامل مرور می‌کند؛ برای همین «نیمه عاشق‌ترِ» رفته از نیمه سوخته هم سنگین‌تر می‌شود. جالب این‌جاست که بلوط کهنسال پس از آتش‌سوزی می‌تواند از ریشه جوانه بزند، اما باد خاکستر نیمه سوخته را پخش می‌کند و خودش بخشی از روایت زخم می‌شود. اگر درد از ناتمامی است، چرا شعر آن را کامل‌تر از عشقِ مانده می‌کند؟

راهکار:

دیر آمدن همیشه فقدان نیست؛ گاهی «نیمه عاشق‌تر» را باد می‌برد تا آن نیمه سادهٔ باقی‌مانده مجبور شود بدون اتکا به زخم، خودش را از ریشه بسازد.