نمیگذره غم

عادت می‌کنیم ولی نمی‌گذره؛ راز روانشناختی غم ماندگار:

نکته جذاب اینجاست: تحقیقات عصب‌شناختی نشان می‌دهد «عادت کردن» در واقع کاهش فعالیت آمیگدال (مرکز ترس و غم) نیست، بلکه تقویت مدارهای پیش‌پیشانی برای سرکوب احساس است. یعنی مغزت به جای التیام، یک پارچۀ نازک روی زخم می‌کشد – و این پارچه با کوچک‌ترین محرکی پاره می‌شود. این ناهماهنگی (سازگاری ظاهری با ماندگاری واقعی) همان احساس «نمی‌گذره» را ایجاد می‌کند. هیچ سوالی نیست؛ فقط دانستنش می‌تواند مسیر متفاوتی برای مواجهه با درد باز کند.

راهکار:

این جمله انگار می‌گوید عادت، پایان غم نیست، فقط جلد درد را عوض می‌کند. اگر به‌جای عادت، به بازسازی تدریجی هیجانات فکر کنیم، شاید راه عبور از آن «نمی‌گذره» را پیدا کنیم.