نیمار و توپ طلا: استعارهای تلخ از عشق از دست رفته:
نیمار بهترین بازیکنی است که هرگز توپ طلا نگرفت؛ دو نوبت سوم شد درست پشت سر مسی و رونالدو. در علم اعصاب، تجربهی «تقریباً برنده شدن» ترشح دوپامین را در آستانهی هدف به اوج میرساند و سپس قطع ناگهانی آن، دردی عمیقتر از شکست کامل ایجاد میکند. این همان حسرتِ عشقهای «نزدیک به وصال» است. شاید عشقهای ناتمام دقیقاً بخاطر این شکست نزدیک ماندگارترند.
راهکار:
نیمار با اینکه توپ طلا نگرفت، تکنیک و هنرش او را از خیلی برندگان ماندگارتر کرد. شاید عشقهایی که به نتیجه نرسیدند هم مثل نیمار، در اوج حسرت باقی میمانند و هیچگاه کهنه نمیشوند. گاهی نرسیدن همان طلای خاطره است.