نمیام ولی

دلتنگی برای کربلا: یادت بمونه مال ما نیست:

آیا می‌دانستی مغز انسان وقتی به جایی که هرگز نرفته دل می‌بندد، همان مدارهای عصبی «دلبستگی» و «حافظه فضایی» را فعال می‌کند که برای مکان‌های واقعی؟ یعنی کربلای ذهنیات گاهی واقعی‌تر از خاک فیزیکی‌اش می‌شود. این پارادوکسِ «دلتنگی برای نادیده» چه رازی در خود دارد؟

راهکار:

این حس نرسیدن به یک مکان مقدس یا عزیز، ریشه در 'نوستالژی ناخواسته' داره. شاید بهتره به جای تمرکز بر نداشته‌ها، روی لحظه‌های کوچک ولی واقعی که الان داری تمرکز کنی – حتی یه نفس عمیق در اتاقت.