کتاب زندگی و صفحهی خمیدهی عشق قدیمی:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد حافظهی انسان واجد یک «برآمدگی خاطره» است: ما رویدادهای دورهی نوجوانی و اوایل بزرگسالی را واضحتر به یاد میآوریم، درست مثل صفحاتی که گوشهشان خم شده باشد. شاید برجستگی این صفحه نه از عظمت ماجرا که از سن و سال وقوعش نشأت میگیرد. آیا بقیهی کتاب زندگیتان هم چنین گوشههای ناخواستهای دارد؟
راهکار:
هر صفحهی خمیده نشانهی یک فصل تمامنشده نیست، بلکه مدرکی است که آن لحظه ارزش علامتگذاری داشته. میتوانی گوشههای خمیده را باز کنی و کتاب را ورق بزنی—داستان هنوز ادامه دارد.