مرگ؛ تنها نقطه مشترک قطعی همه انسانها:
در زیستشناسی، مفهوم «مرگ برنامهریزی شده سلولی» یا آپوپتوز وجود دارد: فرآیندی که در آن سلولها برای حفظ سلامت کل ارگانیسم، خود را میکشند. این نشان میدهد مرگ در کوچکترین سطح وجود ما نیز نقش سازنده دارد. آیا این هماهنگی در نابودی، تعریف زیبایی را تغییر میدهد؟
راهکار:
میتوان این ایده را با مفهوم «مرگآگاهی» گسترش داد: فلسفهای که معتقد است آگاهی از مرگ، به زندگی عمق و معنا میبخشد و میتواند محرک خلاقیت باشد.