من همیشه آدم بد داستان بودم:
در روانشناسی، «سندروم قربانی» یا نقش «آدم بد» گاهی یک مکانیسم دفاعی است؛ پذیرش پیشدستانهٔ شکست برای کنترل درد ناشی از طرد شدن. این نقشآفرینی ذهن را از بلاتکلیفی نجات میدهد. آیا تا به حال به هزینههای روانی ماندن در این نقش فکر کردهاید؟
راهکار:
این نگاه را میتوان از زاویهای دیگر دید: در روایتهای مدرن، شخصیت «بد» اغبان جذابترین، پیچیدهترین و انسانیترین نقش است که داستان را پیش میبرد. شاید شما قهرمان نوع دیگری از روایت بودهاید.