ارگ بم و نقش جهان: تضاد ویرانی و زیبایی در عشق:
آیا میدانستی ارگ بم بزرگترین بنای خشتی جهان بود و زلزلهٔ ۱۳۸۲ آن را در چند ثانیه به تلی از خاک تبدیل کرد؟ جالب اینجاست که نقش جهان در اصفهان هم عصر صفوی ساخته شد، اما هیچوقت چنین فاجعهای ندید. شاعر اینجا دارد میگوید «من مثل ارگ بم از درون فرو ریختهام و تو مثل نقش جهان هنوز آراستهای» – این یعنی فاصلهٔ عاطفی آنقدر عمیق است که حتی متریال وجودیشان متفاوت است. تا حالا به این فکر کردهاید که چرا بعضی آدمها در برابر بحران مثل خشت خام میشکنند و بعضی مثل کاشی میمانند؟
راهکار:
اگر این تضاد را در رابطهات حس میکنی، میتوانی از همین تصویر برای نوشتن یک شعر یا متن کوتاه استفاده کنی که در آن «ویرانی» را نه بهعنوان پایان، بلکه بهعنوان بستری برای بازآفرینی زیبایی معرفی کنی؛ مثل مرمت ارگ بم که هنوز ادامه دارد.