نقش حمایت عاطفی

لابه‌لای خستگی‌ها: کسی هست که بیشتر از دنیا دوستت دارد:

مطالعات عصب‌شناختی نشان می‌دهند یادآوری عشق و تعلق، ترشح کورتیزول را تا ۳۰٪ کاهش می‌دهد و مدارهای پاداش مغز را فعال می‌کند. به‌عبارتی، این جمله فقط یک دلگرمی نیست، یک مسکن بیولوژیک واقعی است. جالب اینکه مغز انسان بین «به خاطر آوردن» عشق و «تجربه» آن تفاوت کمی قائل می‌شود؛ یعنی صرفاً با یادآوری همان شبکه‌های عصبی‌ای روشن می‌شوند که در آغوش گرفتن واقعی. اگر این انقدر قدرتمند است، چرا فقط در خستگی‌ها سراغش می‌رویم؟

راهکار:

حتی اگر آن 'یکی' که از همه دنیا بیشتر دوستت دارد، خودت باشی، این جمله می‌تواند یک تمرین خودشفقتی قدرتمند باشد. گاهی تنها کسی که منتظر چنین یادآوری‌ای است، خودمان هستیم.