خدایا من شهروند سادهام؛ نقش حضرت ایوب مال دیگری بود:
در کتاب ایوب، خدا هیچ توضیحی برای رنج نمیدهد؛ فقط از خلقت وحشی و بیقیدش میگوید. این یعنی مسئله شر با «دلیل» حل نمیشود، با «وسعت» پاسخ داده میشود. روانشناسی نیز نشان داده مقایسه با رنج قهرمانان مقدس، تحمل فردی را کاهش میدهد. شاید ایوب نه الگوی صبر، که هشداری درباره سقف ظرفیت آدمی باشد.
راهکار:
این جمله دقیقاً همان نقطهای است که اسطورهها را انسانی میکند: تو نمیخواهی نقش قهرمان صبر را بازی کنی، میخواهی خودت باشی. در روایتها، ایوب هم در نهایت از خدا پاسخ خواست؛ پس شکایت، ضد ایمان نیست، بخشی از گفتوگوست. به جای تحمیل صبر ایوب، صبر خودت را با اندازهٔ زندگی واقعیات بساز.