فلسفه خار و گل: چرا سختیها به زندگی معنا میدهند؟:
جالب است بدانید سیستم پاداش مغز شما طوری طراحی شده که لذت مطلقاً ثابت را نادیده میگیرد؛ نورونهای دوپامین فقط به تفاوت بین انتظار و واقعیت واکنش نشان میدهند. به همین دلیل است که یک لیوان آب بعد از تشنگی شدید، شیرینتر از هر شربتی است. گویا شاعران قرنها پیش این اصل را میدانستند که بدون اسارت، آزادی هیچ طعمی ندارد.
راهکار:
از دیدگاه روانشناسی مثبتگرا، رنج نه تنها دشمن شادی نیست، بلکه بستر رشد است. مفهوم «رشد پس از آسیب» نشان میدهد همان خاری که زخم میزند، میتواند شکوفایی را بیاموزد. جالب است که نورونهای دوپامینی مغز برای احساس پاداش، نیاز به یک تضاد یا محرومیت قبلی دارند. پس نسخه مدرن شعر شما این است: بدون نوسانهای منفی، مغز مفهوم مثبت را درک نمیکند.