اگر نبودی، فردای من چگونه بود؟:
از نظر عصبشناسی، عشق شدید فعالیت در قشر پیشپیشانی مغز را که مسئول قضاوت و ارزیابی خطر است، کاهش میدهد. در واقع، عشق منطق «فردا» را ضعیف میکند و ما را وادار میسازد آیندهای را بدون وجود معشوق تصور کنیم—تصویری که مغز بهسختی میتواند آن را پردازش کند. آیا این وابستگی است یا بازنویسی مدارهای عصبی؟
راهکار:
این پرسش را میتوان با یک تمرین خلاقانه گسترش داد: یک نقاشی یا یک پاراگراف بنویسید که «فردا»ی بدون آن شخص را به تصویر میکشد، سپس آن را پاره کنید و یک «فردا»ی جدید با او خلق کنید. این فرآیند، قدرت حضور او را ملموستر میکند.