نقش بازیگر در زندگی

زندگی صحنه نمایش است؛ تماشاگری که دست نمی‌زند:

اروینگ گافمن در جامعه‌شناسی، زندگی اجتماعی را اجرایی نمایشی می‌دانست: «خود» مجموعه‌ای از نقش‌هاست و پشت‌صحنه را پنهان می‌کنیم. عبارت «همه دنیا صحنه است» نیز از نمایشنامه «هر طور که بخواهید» شکسپیر است، نه هملت. در الهیات، خدای تماشاگرِ بی‌دخالت با مسئله شر گره می‌خورد: اگر نگاه می‌کند اما دست نمی‌زند، نظم اخلاقی چگونه معنا می‌یابد؟

راهکار:

این جمله در اصل از نمایشنامه «هر طور که بخواهید» شکسپیر است، نه هملت؛ شخصیت ژاک آن را بیان می‌کند.