نقش عقل در گناه

پارادوکس توجیه گناه با عقل در کلام شهید چمران:

در روانشناسی، «توجیه شناختی» مکانیسمی است که ذهن برای کاهش تنش ناشی از رفتارهای ناهمساز با ارزش‌هایش استفاده می‌کند. ما اغلب برای گناهان یا اشتباهات، داستان‌های منطقی می‌سازیم تا خود را تبرئه کنیم. آیا این فرآیند، خود بزرگ‌ترین گناه در برابر صداقت با خویشتن نیست؟

راهکار:

این متن می‌تواند نقطه شروع یک بحث فلسفی-دینی جالب باشد: «اگر قرار است عقل، که موهبت خداست، گناه را توجیه کند، آیا این یک پارادوکس در ذات انسان است؟ شاید نوشتن از تجربه‌های شخصی‌تان از این تناقض، بحث را برای دیگران هم غنی‌تر کند.»