بخشیدن نقصی که اگر میدیدی از من متنفر میشدی:
ذهن انسان در مواجهه با نقصهای خودش و دیگران، یک ناهماهنگی شناختی جالب ایجاد میکند: ما به راحتی عیب دیگران را میبخشیم، چون تصویر ما از خودمان را تهدید نمیکند. اما اگر همان عیب در خودمان باشد، 'نظریه خودارزیابی' (self-evaluation theory) فعال میشود و ترس از طرد شدن را چند برابر میکند. در واقع، بخشش تو نسبت به او، نشانهای از قدرت توست، اما ترس تو از قضاوت شدن، ریشه در این دارد که هنوز خودت را آنطور که هستی نپذیرفتهای. آیا تا به حال فکر کردهای که چرا بخشیدن خودمان سختتر از بخشیدن دیگران است؟
راهکار:
این متن تصویری از یک تضاد عمیق انسانی رو نشون میده: ما دیگران را به خاطر چیزی که در اونها میبینیم میبخشیم، اما از اینکه همان نقص در خودمان دیده شود وحشت داریم. شاید ریشهاش در این باشد که خودمان را سختتر از دیگران قضاوت میکنیم. اگر به جای ترس از قضاوت، به این فکر کنید که آن نقص در شما هم بخشیدنی است، شاید آرامش بیشتری پیدا کنید.