نیکوتین لب های تو و ترک ناپذیری عشق:
جالب است که مغز، مناطق پردازش پاداش برای نیکوتین و عشق رمانتیک را تقریباً یکسان فعال میکند (شامل هسته اکومبنس و قشر پیشپیشانی). هر دو سیستم دوپامین را به شدت افزایش میدهند و ترک هر دو میتواند علائم واقعی «کنارهگیری» ایجاد کند. آیا این اعتیاد است یا یک مکانیسم تکاملی برای بقا؟
راهکار:
این متن یک تشبیه قوی است. برای گسترش آن، میتوانید روی حسهای فیزیکی دیگر تمرکز کنید: «کافئین حرفات تو توی رگام هنوز جریان داره» یا «حافظه عضلانی دستام هنوز شکل گرفتن دور کمرتو یادشونه». این کار تصویر را ملموستر میکند.