نقل قول تلخ لری مکمورتری: چرا زمان هیچ چیز را حل نمیکند:
در روانشناسی، این باور که زمان التیامبخش است، به مغالطه «زمانِ شفابخش» معروف است. پژوهشها نشان میدهند بدون پردازش فعال خاطرات، هیجانات در آمیگدال تثبیت میشوند و با هر یادآوری، شدت میگیرند – پدیدهای به نام «تحکیم حافظه هیجانی». جالب اینجاست که گذر روزها بهتنهایی نرخ بهبود را از اقدامات هدفمند بسیار کمتر میکند. لری مکمورتری دقیقاً به این فرار از مسئولیت اشاره دارد: پیری تنها دستاورد انتظار منفعل است. اگر زمان کافی بود، چرا زخمهای کهنه هنوز درد میکنند؟
راهکار:
باور به اینکه زمان خودبهخود مسائل را حل میکند، یک مغالطه روانشناختی است. آنچه واقعاً التیام میآورد، اقدامات ما در طول زمان است، نه تیکتاک ساعت. نشخوار ذهنی در تنهایی، بدون اقدام، فقط زخمها را عمیقتر میکند. پس «زمان» را با «پردازش فعال» اشتباه نگیرید.