جملهی کردی: «اگر آزاد نزیم، مرگ هدیه است»:
وقتی انسان احساس کند کنترلی بر زندگیاش ندارد، مغز واکنشی مشابه درد فیزیکی نشان میدهد. در روانشناسی، پدیدهی «درماندگی آموختهشده» دقیقاً از فقدان آزادی انتخاب سرچشمه میگیرد و فرد را به افسردگی و تسلیم میکشاند. این بیت کردی قرنها پیش، ریشهی زیستی این درد را فریاد زده است. حالا فکر کنید: آیا آزادی ذهنی بدون آزادی بیرونی ممکن است؟
راهکار:
این جمله فقط برای مبارزان نیست؛ وقتی هر روز مجبورید نقشی بزنید که خودتان نیستید، روانتان همان آسیبی را میبیند که جسم در اسارت میبیند. آزادی فقط مرز جغرافیایی نیست، حق انتخاب درون نیز آزادی است.