باب اسفنجی و نسبیت زمان: یک ساعت چقدر طول میکشد؟:
این دیالوگ ساده دقیقاً به «سوگیری دوپامینرژیک» اشاره دارد: وقتی سرگرم یا عاشقید، دوپامین بالا میرود و ساعتها مثل دقیقه میگذرد. جالب این که مغز برای رویدادهای تکراری و یکنواخت، زمان را کش میدهد تا هشدار دهد «خطر بیحوصلگی!». آیا تا به حال شده در یک مهمانی عالی ساعت مچیتان را نگاه کنید و ببینید سه ساعت پریده؟
راهکار:
این دیالوگ به قانون «پرش زمانی» اشاره دارد: مغز برای رویدادهای تازه و لذتبخش دوپامین ترشح میکند و درک زمان را کوتاه میکند، اما در لحظات کسالتبار، آمیگدال فعال شده و ثانیهها کش میآیند. پیشنهاد: اگر میخواهید یک ساعت طولانی را سریع بگذرانید، کاری انجام دهید که برایتان تازگی دارد.