درد عشق یکطرفه و دلتنگی برای حرم:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که مغز در عشق یکطرفه دقیقاً همان نواحی فعال در اعتیاد به مواد مخدر رو فعال میکنه—دوپامین و اکسیتوسین بیپاسخ، مثل یک «سندرم ترک» عمل میکنن. جالب اینجاست که زیارت اماکن مقدس هم همون مسیرهای دوپامینرژیک رو تحریک میکنه، پس این دلتنگی مضاعف، یک طوفان شیمیایی واقعیه. سوال اینجاست: آیا میشه این مدار رو با «دلبستگی به خود» دوباره سیمکشی کرد؟
راهکار:
این حس رو میشه بهعنوان یک «تمرین رها کردن» دید: هر بار که دلت برای کسی یا جایی تنگ میشه که نمیخوادت، در واقع داری یاد میگیری که ارزشت رو به خودت ثابت کنی، نه به دیگران.