کارما و عشق: چرا کسی را که دوستت دارد نمیخواهی؟:
جالب اینجاست که روانشناسی به این پدیده میگه «نظریه واکنشزدایی»: وقتی کسی رو در دسترس میبینیم، ناخودآگاه ارزشش رو پایین میآریم تا از وابستگی جلوگیری کنیم. این دقیقاً همون مکانیسمیه که باعث میشه آدم بعد از تجربهٔ عشق از دست رفته، تازه بفهمه چقدر ارزش داشته. سؤال اینجاست: آیا ما واقعاً عاشق اون فرد بودیم یا فقط عاشق حس «دست نیافتنی» بودنش؟
راهکار:
این جمله در واقع به یک خطای شناختی اشاره داره: «ناهماهنگی میل و دسترسی» - هرچی در دسترستر باشه، کمتر به چشم میاد. راه برونرفت: لیستی از کارهای کوچکی که طرف مقابل برات کرده بنویس، جلوی چشمت بذار، و هر روز نگاه کن.