دلیل نخواستن فهمیدن حقیقت واضح:
تحقیقات روانشناختی نشان میدهد که «نادانی عمدی» یک استراتژی بقای ذهنی است: وقتی حقیقت با خودانگاره یا منافع مادی در تضاد باشد، مغز ترجیح میدهد نابینا بماند. مثلاً در آزمایش «درد اخراج از گروه»، افراد حتی در برابر شواهد قطعی، خطای گروه خود را انکار میکنند. این «نون در نفهمیدن» همان هزینهی روانی پذیرش حقیقت است. سؤال: آیا تجربه کردهاید که خودتان هم گاهی ناخواسته از فهمیدن طفره رفتهاید؟
راهکار:
شاید این جمله اشاره به مکانیزم دفاعی «ناهماهنگی شناختی» دارد: مغز برای حفظ تصویر ذهنی مثبت از خود، اطلاعات ناخوشایند را نادیده میگیرد. یک سؤال: آیا میتوان به کسی که عمداً نمیفهمد، بدون تحقیر، آینهای از تناقضهایش نشان داد؟