بزرگ شدن و نگفتن همه چیز به دوست؛ آرزوی همیشه بچه ماندن:
تحقیقات روانشناسی نشون میده که حافظه کودکی معمولاً تا ۷ سالگی مبهمه چون مغز برای بهینهسازی، خاطرات احساسی رو فیلتر میکنه. بزرگ شدن یعنی انتخاب کردن چه چیزهایی رو به اشتراک بذاری – درست مثل مغز که اطلاعات رو برای بقا اولویتبندی میکنه. آیا این انتخاب واقعاً نشانه بلوغه یا فقط سازوکاری برای محافظت از خود؟
راهکار:
بزرگ شدن یعنی انتخاب کردن مرزهای سالم، نه از دست دادن صمیمیت. میشه هم رازدار بود هم کودک درون رو زنده نگه داشت. شاید این دو با هم تضادی ندارن؛ فقط آگاهانه انتخاب میکنی کی چه چیزی رو بگی.