نخواستن عشق

عشق یک طرفه و تلاش بی‌نتیجه برای ماندن:

آیا می‌دانستی مغز انسان در عشق یک‌طرفه همان مدارهای اعتیاد را فعال می‌کند؟ دوپامین و اکسی‌توسین مثل یک ماده مخدر عمل می‌کنند و باعث می‌شوند برای کسی که به تو توجه نمی‌کند بیشتر بجنگی. این پدیده «فریب پاداش» نام دارد: هر بار که امید کوچکی می‌بینی، مغزت به‌خاطر همان پاداش احتمالی، ولع بیشتری پیدا می‌کند. اما نکته مهم این است که رها کردن این چرخه، نه شکست، بلکه بازنشانی سیستم پاداش مغزت است. سوال: آیا تا حالا برایت پیش آمده که بعد از رها کردن یک عشق یک‌طرفه، حس کنی واقعاً خودت را پیدا کرده‌ای؟

راهکار:

این جمله می‌گوید عشق یک‌طرفه با تلاش جواب نمی‌دهد. اما از دید روانشناسی، تلاش در عشق یک‌طرفه بیشتر برای شناخت مرزهای خودت است تا تغییر دیگری. شاید جنگیدن برای بودنش، در واقع جنگ برای خودت بود؛ تا یاد بگیری چه کسی را باید رها کنی.