کلیشه‌های جنسیتی: نخند دختر، گریه نکن پسر:
مطالعات نشان می‌دهد سرکوب هیجان در مردان با ناگفتگی هیجانی و در زنان با خودسانسوری اجتماعی مرتبط است؛ کلیشه‌های «مرد گریه نمی‌کند» و «دختر نباید بخندد» اغلب از کودکی از طریق جمله‌های روزمره درونی می‌شوند. آیا دقت کرده‌اید این جمله‌ها چطور رفتار غیرکلامی آدم‌ها را شکل می‌دهند؟
راهکار:
این متن کلیشه‌های جنسیتی را نشان می‌دهد که خنده و گریه را به نقش دختر/پسر گره می‌زنند؛ در واقع این‌ها زبان مشترک انسانی‌اند و سرکوبشان می‌تواند به فاصله گرفتن از احساسات واقعی منجر شود. بازنویسی جایگزین: «گریه کن چون انسان هستی» و «بخند چون آزادی» همان ایده را بدون بار جنسیتی منتقل می‌کند.