دیر میفهمی نباید با هر نخی رویا ببافی:
مغز انسان هنگام رویا بافی با کسی، دوپامین ترشح می‌کند و مانند یک ماده‌ی مخدر واقعیت را تحریف می‌کند. پژوهش‌ها نشان داده این همان مکانیسمی است که در اعتیاد به قمار هم دیده می‌شود: امید کاذب به پاداش‌های بزرگ، جلوی پردازش ریسک را می‌گیرد. نتیجه: دیر میفهمی چون مغزت نمی‌خواهد بفهمد. سوال: چطور می‌توان جلوی این فریب ذهنی را گرفت؟
راهکار:
این جمله به خطای شناختی «اثر هاله‌ای» اشاره دارد: ما زود خوبی‌های یک نفر را به کل شخصیتش تعمیم می‌دهیم و نشانه‌های خطر را نادیده می‌گیریم. راهکار: قبل از سرمایه‌گذاری عاطفی، سه بار از خود بپرسید «آیا این شخص واقعاً شایستهٔ رویاهای من است؟» یا «چه شواهد عینی برای حمایت از این اعتماد دارم؟»