نقد زندگی دنیوی

چرا به قبرستان می‌گوییم بهشت؟:

واژه «بهشت» در فارسی از کلمه اوستایی «پَئیریدَئِزا» به معنای باغ محصور می‌آید. جالب اینجاست که در ایران باستان، «پردیس»ها باغ‌هایی برای لذت زندگی بودند، اما اکنون به آرامگاه مردگان «بهشت» می‌گوییم—وارونگی کامل مفهوم! در روانشناسی، «فاصله روان‌شناختی» باعث می‌شود مقصد نهایی را ایده‌آل‌سازی کنیم، چون ذهن برای تحمل سختی، جهانی بهتر در پس مرگ خلق می‌کند.

راهکار:

شاید دلیل اینکه به قبرستان «بهشت» می‌گوییم این است که ناخودآگاه مرگ را نه پایان، که شروع آرامش واقعی می‌دانیم—جایی بدون رنج، قضاوت و دوندگی. جالب اینجاست که در روان‌شناسی، «سوگیری خوش‌بینانه» باعث می‌شود تصویری ایده‌آل از جهان پس از مرگ بسازیم تا با اضطراب وجودی کنار بیاییم. پس این جمله، فریادی از دل همین ناخودآگاه جمعی برای فرار از بار زندگی است.