نقد شخصیت های سریال ایرانی

دروغ بزرگ سریال‌های ایرانی درباره عشق؛ از کاوه تا شیرزاد:

مغز هنگام تماشای عشق روی پرده، تقریباً همان مسیر پاداش را فعال می‌کند که در عشق واقعی؛ اما تفاوت اصلی اینجاست: دوپامینِ صحنه را می‌گیریم، بی‌آنکه هزینه تعارض و تعهد واقعی را پرداخته باشیم. روان‌شناسان به این پدیده «انتظارات رمانتیک روایی» می‌گویند؛ یعنی هرچه داستان‌ها تمیزتر بسته شوند، تحمل ما برای آشفتگی ضروری رابطه‌های واقعی کمتر می‌شود. اگر عشق سریالی قرار نیست در واقعیت پیدا شود، چرا فقدانش این‌قدر واقعی درد می‌گیرد؟

راهکار:

این متن سوگواری برای تصویری است که تلویزیون از عشق ساخته، نه برای خود آدم‌ها. می‌شود همین نگاه را برگرداند: قهرمان واقعی کسی است که بدون نمایش، انتخاب می‌کند بماند؛ حتی اگر هیچ دوربینی ثبتش نکند.