شعار زیاد، عمل هیچ؛ نقدی بر شعارزدگی:
در روانشناسی به فاصلهی بین حرف و عمل، «شکاف قصد-رفتار» میگویند؛ تحقیقات نشان میدهد قصد تنها حدود ۲۸ درصد از رفتار واقعی را پیشبینی میکند. بدتر اینکه اعلام عمومی اهداف، چون مغز را با پاداش اجتماعی زودهنگام فریب میدهد، احتمال عمل را کمتر میکند؛ انگار مغز فکر میکند کار تمام شده است. به همین دلیل است که پرحرفترین شعارها اغلب کمترین حرکت را تولید میکنند. اگر شعار جای عمل را بگیرد، جمع چه زمانی متوجه میشود؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه «شکاف قصد و رفتار» دید؛ آدمها اغلب نه از روی دورویی، بلکه چون گفتنِ هدف، پاداش اجتماعی زودهنگام میدهد، در شعار گیر میکنند. پس شاید پای ترس از هزینهی عمل در میان باشد، نه فقط بیصداقتی.