سادگی: نابترین خطای دنیا (چرا سادهانگاری خطرناک است):
در نظریهٔ اطلاعات، سادگی گاهی نشانهٔ فشردهسازیِ بیشازحد است—مدلهایی که انتروپی پایین دارند ولی از واقعیت فاصله میگیرند. مغز ما برای صرفهجویی در انرژی، سادگی را پاداش میدهد؛ به همین دلیل سادهسازیهای افراطی جذاباند. از تیغ اوکام تا توهمِ «حقیقتِ ساده»، تاریخ علم پر است از حقایقی که اول ساده نبودند. آیا سادگی واقعاً یک خطاست، یا ما آن را خطایی راحتطلبانه کردهایم؟
راهکار:
سادگی شاید خطای جهان باشد، اما پیچیدگی نیز زندان ذهن است. کمال واقعی در سادگیای است که پس از فهم پیچیدگیها انتخاب میشود—سادگیِ از سر آگاهی، نه ناآگاهی. مثل معادلهٔ e=mc²: از دل حجمی عظیم از ریاضیات، به جملاتی ساده میرسد.