نقد رفتار انسان

شیطان تر از انسان؟ نقد رفتارهای انسانی:

نبرد بوی انسانیت: طنزی از یک جامعه:

از نظر عصب‌شناسی، حس بویایی تنها حسی است که بدون واسطه‌گری تالاموس مستقیماً به سیستم لیمبیک (مرکز حافظه و احساسات) متصل می‌شود. به همین دلیل است که یک بو می‌تواند بلافاصله خاطره یا حس عمیقی را زنده کند—حتی خاطره‌ای از یک «نبرد» اخلاقی. آیا می‌توان گفت جامعه‌ای که «بوی انسانیت» در آن به یک نبرد تبدیل شده، دچار فراموشی جمعی شده است؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید یک نظرسنجی در تاو راه بیندازید و بپرسید: «به نظر شما قوی‌ترین «بوی» انسانیت در جامعه امروز چیست؟ رایحهٔ همکاری یا بوی تعفن بی‌تفاوتی؟»

سگ‌ها از ۷۰٪ آدم‌ها آدم‌ترند!:

تحقیقات نشان می‌دهد سگ‌ها توانایی درک احساسات انسان را دارند و حتی می‌توانند حسادت کنند. جالب‌تر این که در آزمایش‌های «دستیابی به هدف غیرممکن»، سگ‌ها برای حل مسئله‌ای سخت، بسیار بیشتر از گرگ‌ها به انسان نگاه می‌کنند و کمک می‌خواهند؛ رفتاری که نشان‌دهنده‌ی تکامل همکاری اجتماعی بین گونه‌هاست. آیا این وابستگی هوشمندانه را می‌توان «انسان‌تر بودن» دانست؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید یک نظرسنجی در تاو راه بیندازید و از کاربران بپرسید: «چه رفتاری از یک سگ را آرزو دارید در روابط انسانی بیشتر ببینید؟» این کار بحث را از کلی‌گویی به تجربیات شخصی و ملموس می‌برد.

طنز تلخ از سهم سگ و انسان:

در روانشناسی، «جان‌بخشی به اشیاء» یا Anthropomorphism باعث می‌شود با حیوانات همدلی کنیم، اما «گونه‌پرستی» یک مکانیسم ذهنی قوی‌تر است که رنج آن‌ها را نادیده می‌گیرد. این دوگانگی ذهنی را چگونه در خود مدیریت می‌کنید؟

راهکار:

این متن را می‌توان با نگاهی به مفهوم «گونه‌پرستی» (Speciesism) در فلسفهٔ اخلاق بازخوانی کرد؛ ایده‌ای که ترجیح خودخواهانهٔ منافع انسان بر موجودات دیگر را به چالش می‌کشد.

هر انسانی انسانانه رفتار نمی‌کند:

نگاه تلخ اروین اسمیت به جنگ‌طلبی انسان:

بیزاری از غرور افراد تظاهرکننده به عالی بودن: