نقد جراحی زیبایی

زیبایی ژنتیکی یا کلینیکی؛ بحث داغ استاندارد زیبایی:

مغز انسان چهره‌ی متقارن را در حدود ۱۳ میلی‌ثانیه پردازش می‌کند و آن را نشانه‌ی ژن‌های مقاوم می‌داند؛ به همین دلیل حتی نوزادان ۳ ماهه هم در آزمایش‌ها به این چهره‌ها بیشتر خیره می‌شوند. صنعت زیبایی دقیقاً همین میان‌بر عصبی را هدف می‌گیرد: با جراحی، نوعی توهم سلامت ژنتیکی تولید می‌شود. برنده‌ی واقعی اما مغزی است که هنوز معیارهای عصر شکار را با کلینیک اشتباه می‌گیرد.

راهکار:

این جمله عملاً دوگانه‌ی «تقدیر ژنتیک» و «انتخاب فردی» را رودرروی هم قرار می‌دهد؛ اما هر دو فقط در چارچوب معیارهای متغیر اجتماعی معنا پیدا می‌کنند. آنچه «طبیعی» می‌دانیم هم دائماً بازتعریف می‌شود.