گذر زمان؛ نقابها را کنار میزند نه مشکلات را:
تحقیقات روانشناسی شناختی نشان میدهد حافظه ما برای بقا طراحی شده نه شفا. زمان به خودی خود هیچ چیز را حل نمیکند، بلکه ما را وادار به بازسازی روایتهایمان میکند. پدیدهای به نام «نقابزدایی تدریجی» در روابط انسانی اثبات شده: افراد در طول زمان به طور ناخودآگاه رفتارهای واقعیتری بروز میدهند چون «بازی» برایشان هزینه دارد. اما آیا این یعنی همه نقابها بد هستند؟
راهکار:
این نگاه را میتوان به یک تمرین روزانه تبدیل کرد: هر بار که از چیزی ناامید میشوی، بپرس «آیا این تازهترین نقاببرداری است یا واقعاً تغییری رخ داده؟» این سوال کمکت میکند بین توهم و حقیقت تمیز بدهی.