وقتی فهمیدم هیچکس نمیآید نجاتم دهد:
اینجا با پدیدهای به نام «اثر تماشاگر» (Bystander Effect) روبروییم: هرچه تعداد افراد حاضر در بحران بیشتر باشد، احتمال کمکرسانی کمتر میشود – چون هرکس فکر میکند دیگری کمک میکند. جالبتر اینکه در آتشسوزی بزرگ شیکاگو (۱۸۷۱)، بسیاری از بازماندگان گفتند درست در لحظهای که فهمیدند کسی نمیآید، نیرویی عجیب برای نجات خودشان پیدا کردند. آیا این «آتش درون» همان جرقهای است که ما را از خاکستر بلند میکند؟
راهکار:
این حس آشناست؛ اما روانشناسی میگوید در لحظات بحران، مغز ما برای بقا «وابستگی» را موقتاً خاموش میکند. شاید این جملهی تلخ درواقع صدای قدرت درونیتان باشد که میگوید: «تنها کسی که میتواند نجاتت دهد، خودتی.» اگر دوباره این حس سراغت آمد، سعی کن یک قدم کوچک برای خودت برداری؛ حتی نفس کشیدن عمیق.