اولین و آخرین کسی که دیوونگیم رو دید:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده که عشق شدید اولیه، دقیقاً مثل مواد مخدر، دوپامین و اکسیتوسین رو در مغز آزاد میکنه و باعث ایجاد «نابینایی عاطفی» میشه. جالبه که این «دیوونگی» شیمیایی، در واقع مکانیزم تکاملی برای ایجاد پیوند عمیق و بقای نسل بوده. حالا سوال اینجاست: آیا بعد از فروکش کردن این مواد شیمیایی، همون آدم رو بازم انتخاب میکنی؟
راهکار:
این جمله حس ناب «تسلیم شدن بیقیدوشرط» رو منتقل میکنه. شاید یه قدم جذاب بعدی این باشه: یه خاطره یا لحظهای رو بنویس که توی اون «دیوونگی» واقعاً جواب داد و زندگیات رو تغییر داد. اینطوری، پستت از یه حس شخصی به یه داستان الهامبخش تبدیل میشه.