نهال درخت خوشبختی

شعر جدایی: تو رفته‌ای و مسیرت مانده، خوشبخت نهال توست:

در روانشناسی، به مسیرهای عادتی که دیگران در ذهن ما جا می‌گذارند «اثر شبح‌وار» می‌گویند. غیاب فیزیکی، مدارهای عصبی ساخته‌شده را پاک نمی‌کند؛ مثل ردپا روی خاک. در فرهنگ ژاپنی، کاشت درخت نماد جاودانگی رابطه است، چون ریشه‌ها بعد از رفتن عمیق‌تر می‌شوند. آیا این ردپای ماندگار، خوشبختی است یا زندانی نامرئی؟

راهکار:

شاید خوشبختی نه در ماندن درخت، که در تجربه‌ی کاشت آن است. مسیر مانده، سندی است بر اینکه زمانی عمیقاً زیسته‌ای، نه اینکه زیان کرده‌ای.