اولین و آخرین عشق؛ نه تموم، نه جایگزین:
تحقیقات نشون داده که در روابط بلندمدت، مغز انسان بعد از ۷ سال، هورمونهای عشق اولیه (دوپامین و اکسیتوسین) رو با دیدن چهره همسرشون به اندازه روز اول ترشح میکنه. این یعنی «اولین و آخرین» بودن فقط یه حس شاعرانه نیست، یه مکانیزم عصبی-شیمیاییه که میتونه تا آخر عمر فعال بمونه. سوال: آیا شما هم این حس «تازگی» رو بعد سالها تجربه میکنید؟
راهکار:
این حس نادر «اول و آخر بودن» رو میتونی با یه دفتر خاطرات مشترک یا یه لیست «۱۰۰ دلیلی که هنوز انتخابم تویی» ملموستر کنی. هر سال یه دلیل جدید بهش اضافه کنید.