با امضای مخصوص خودم؛ مرز باریک بین شلوغی و معمولی:
امضای خاص هر انسان محصول ترکیب بینظیر ژنها، تجربیات و باکتریهای رودهاش است که حتی دوقلوهای همسان را هم متمایز میکند. در حقیقت «خودت بودن» یک ادعای شاعرانه نیست، یک قانون زیستشناختیه. حالا سوال: آیا این امضا فقط در شرایط ایدهآل خواناست یا در بحرانها هم پررنگتر میشود؟
راهکار:
تو نسخهی بتای هیچ آدمی نیستی، نسخهی ۱.۰ خودتی. هر بار که این جمله رو زندگی میکنی، داری نقشهٔ گنج اصالتت رو امضا میزنی.