نه مثل تو

واقعی بودیم، نه مثل تو:

طبق نظریهٔ «خودافشایی» در روانشناسی، جذاب‌ترین آدم‌ها اونایی‌ان که ضعف‌هاشون رو هم نشون می‌دن، چون صداقتشون مدار اعتماد رو می‌سازه. تو این متن، دقیقاً داری از همین شفافیت دفاع می‌کنی. شاید طرف مقابلت نتونست این حجم از واقعیت رو تاب بیاره، چون آدمای ماسک‌زده از هر آنچه لایه‌های محافظشون رو کنار بزنه فراری‌ان. سوال: واقعی بودن شجاعته یا صرفاً بی‌دفاع شدن در جنگ روانی رابطه؟

راهکار:

واقعی بودن یه شمشیر دولبه‌ست: همونقدر که آزادت می‌کنه، آسیب‌پذیرترت می‌کنه تو دنیایی که آدما عادت کردن ماسک بزنن. شاید طرف مقابلت ظرفیت این همه شفافیت رو نداشته.