نگرانی مادر از بچه ها

بزرگ شدن زودرس و پنهان کردن مشکلات از مادر:

در روانشناسی به این چرخه «والدینگی پنهان» یا parentification می‌گویند؛ کودک یا نوجوان ناخواسته حامی عاطفی والد می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهد این بچه‌ها در بزرگسالی اغلب در ابراز نیاز خود دچار گناه یا اضطراب می‌شوند، چون مغزشان یاد گرفته امنیت رابطه را در «بی‌چون‌وچرا مراقب بودن» ببیند. نکته تلخش این است که مادر ممکن است فکر کند صمیمیت بیشتر شده، اما تو هر روز تنهاتر می‌شوی.

راهکار:

این متن یه جور آینه‌ست: تو داری نقش مراقب رو بازی می‌کنی، در حالی که خودت هنوز نیاز به مراقب داری. از نظر روانشناسی به این می‌گن «والدینه شدنِ کودک»؛ جایی که بچه زودتر از موعد بزرگ می‌شه و یاد می‌گیره احساساتش رو قایم کنه. شاید این جمله رو اینطور ببینی: حذف نگرانی مادر، همون عشقی‌ست که زبانش رو عوض کرده.