خوش‌قلب‌ترین آدم‌ها و نگرانی از تأثیر حرف بر قلب دیگران:
مطالعات درد اجتماعی نشان می‌دهد مغز، توهین کلامی را شبیه درد فیزیکی پردازش می‌کند؛ همان مدارهای قدامی کمربندی و اینسولا. جالب‌تر آنکه افراد با همدلی بالا قبل از حرف زدن، پژواک احتمالی جمله را در ذهن شبیه‌سازی می‌کنند؛ مثل یک شبیه‌ساز قلب. این یعنی خوش‌قلبی فقط احساس نیست، یک پردازش عصبی پرهزینه است. آیا این هزینه را باید همیشه پرداخت؟
راهکار:
این نگرانی فقط مهربانی نیست؛ یک حساسیت افراطی به پژواک کلامه. آدم‌های خوش‌قلب گاهی صدای خودشون رو قرض می‌دن تا دنیا نلرزه، ولی همین سکوت‌های محتاطانه می‌تونه قلب خودشون رو نشنیده بذاره.