نگرانی برای آسیب‌زننده

نگرانی برای دستان کسی که قلب تو را می‌شکند:

این جمله یک پارادوکس روان‌شناختی ناب است: در لحظه‌ای که «شیشه در قلب فرو می‌رود»، مغز شما به‌جای تمرکز روی درد خود، نگران زخمی شدن دستان طرف مقابل می‌شود. این پدیده در علوم اعصاب به «فعال شدن سیستم همدلی فراتر از تهدید شخصی» معروف است. تحقیقات نشان داده که در روابط دلبستگی ناایمن، مدارهای مغزی مرتبط با ترس و مراقبت هم‌زمان فعال می‌شوند. آیا این‌قدر محبت، مرزهای خودت را گم نکرده؟

راهکار:

این پارادوکس، تصویری از «دلبستگی تروماتیک» است. در روانشناسی، گاهی همدلی با کسی که به ما آسیب می‌زند، ریشه در ترس از دست دادن یا نیاز به تأیید دارد. سؤال این است: آیا می‌توان همزمان عاشق بود و حد و مرز گذاشت؟