نگران بودن عاشق

حس قشنگیه؛ نگرانی عاشقانه و حمایت بی‌قید و شرط:

در روان‌شناسی به این حس، دلبستگیِ ایمن می‌گویند؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهد وقتی فردی اطمینان دارد نگرانش هستند، آمیگدال (مرکز هشدار مغز) فعالیت کمتری دارد و اکسی‌توسین ترشح می‌شود. به همین دلیل جملهٔ «رسیدی؟» بعد از جدایی، فقط یک پیام ساده نیست؛ یک سیگنال امنیت است که استرس را واقعاً کاهش می‌دهد. در نظریهٔ دلبستگی، کسانی که این‌گونه دوست داشته می‌شوند، در مواجهه با تعارض، واکنش‌های دفاعی کمتری نشان می‌دهند. اگر این رفتارها حذف شوند، آیا مغز هنوز می‌تواند عشق را باور کند؟

راهکار:

این متن در واقع روایتِ «امنیت عاطفی» است؛ در روان‌شناسی به این حالت، دلبستگی ایمن می‌گویند. شاید زاویهٔ تازه‌تری این باشد که امنیت فقط از نگرانی و حمایت نمی‌آید، از ثبات رفتار هم می‌آید: آدمی که یک روز نمی‌ترسد از دستت بدهد و روز دیگر پیام نمی‌دهد، همان حس را نمی‌سازد. اگر بخواهی این ایده را گسترش بدهی، می‌توانی از زبان کسی بنویسی که این امنیت را می‌دهد، نه می‌گیرد.

ارزش قلب کسی که نگرانت میشود: