آیا میدانی مغز در مواجهه با داستانهای ناتمام، دو...
نگو آخر قصه ماست: دلتنگ ادامه عشق:
آیا میدانی مغز در مواجهه با داستانهای ناتمام، دوپامین بیشتری ترشح میکند؟ یعنی همین «ناتمامی» خودش یک نوع لذت بیولوژیک است! شاید پایانهای باز، شیرینتر از نقطههای پایان باشند. چی فکر میکنی؟
راهکار:
قشنگه که نمیخوای داستانت تموم بشه. شاید وقتشه خودت یک فصل جدید بنویسی، نه اینکه منتظر باشی کسی برات بنویسه.