نگه داشتن کسی

پیشکش جهان به کسی که بلد بود بماند:

تحقیقات نوروساینس نشان می‌دهد هورمون اکسی‌توسین در لحظات اعتماد و انتخاب آزادانه (نه اجبار) بیشتر ترشح می‌شود. یعنی ماندن واقعی نه با نگه‌داشتن، که با رها کردنِ آگاهانه شکل می‌گیرد. اینجا شما هم جهان را پیشکش کردید، هم سعی در نگه‌داشتن – اما او ماند چون خودش بلد بود. آیا ماندن او حاصل عشق بود یا ترس از تنهایی؟

راهکار:

این حس زیباست، اما یادمان باشد که ماندن اجباری نیست؛ انتخاب آگاهانه است. شاید ارزشش را دارد که از خود بپرسیم: آیا ما هم بلدیم بمونیم، یا فقط می‌خواهیم نگه داریم؟