حفظ خیال عاشقانه در برابر پوچی:
دانشمندان علوم اعصاب کشف کردهاند که تخیل عاشقانه همان مدارهای دوپامین و اکسیتوسین را فعال میکند که حضور واقعی طرف مقابل. در واقع، مغز بین «خیال» و «واقعیت» در لحظهٔ عاطفی تمایز قائل نمیشود. این یعنی نگهداشتن خیال یک عمل بیولوژیک برای بقای پیوند عاطفی است. آیا تا به حال به این فکر کردهای که خیالپردازی روزانه چقدر روی روابط واقعی تأثیر میگذارد؟
راهکار:
این جمله قدرت تخیل را در برابر پوچی برجسته میکند. اگر به دنبال تجربهای ملموستر هستی، میتوانی خیال را به یک اقدام نمادین تبدیل کنی: مثلاً یک نامه یا یادگاری که هر روز آن را مرور میکنی.