رازداری در دوستی؛ چرا رازت را به دوستت نگویی؟:
در روانشناسی اجتماعی، راز یک «محفظه شناختی» است؛ ذهن برای کاهش تنش ناشی از پنهانکاری، ناخودآگاه به دنبال تخلیه آن در نزدیکترین رابطه امن میگردد. پدیده «فشار محرمانگی» نشان میدهد شنونده راز اغلب نه از روی خیانت، بلکه برای کاهش اضطراب خودش آن را بازگو میکند و با هر بار انتقال، احساس صمیمیت کاذبی بین گوینده و شنونده بعدی ساخته میشود.
راهکار:
رازها مانند ارز اجتماعیاند؛ هر بار بازگویی، ارزش صمیمیتسازی آن خرج میشود. شاید بهجای آنکه دنبال رازدار مطلق بگردی، رازت را با کسی در میان بگذار که افشایش برای او هزینهای واقعی دارد.