هیچوقت به دوستت زیاد نگو؛ شاید دشمنت شود:
در روانشناسی اجتماعی، «پارادوکس صمیمیت» میگوید آسیبپذیری در برابر نزدیکان بیش از دشمنان است، چون اطلاعاتی که داوطلبانه میدهیم همان سلاحی است که بعدها علیه ما استفاده میشود. جالب اینجاست که ما اغلب به اشتباه تصور میکنیم رازگویی پیوند را محکمتر میکند، درحالیکه پژوهشها نشان میدهند سطح بهینهای از خودافشایی وجود دارد. حتی در شبکههای اجتماعی، دادههای شما برای دوستان کنونی صرفاً یک اسکرینشات با دشمن فرضی آینده فاصله دارد.
راهکار:
از زاویهای دیگر: رازها نه سلاح دشمن بالقوه، که فیلتر دوستیاند؛ آنکه با همه ضعفهایت کنارت ماند، سپرت میشود نه خنجرت. اینجا مرز بین پارانویا و صمیمیت هوشمند است.